سلام و عرض ادب
در باب قرنطینه یک جدول ارزیابی وجود داره اما قبل از بحث ارزیابی باید به طب پزشکی اجتماعی و اپیدمیولوژی رجوع کنیم
در هنگام بروز یک بیماری در یک منطقه باید سخت گیری اعمال بشه تا آماده سازی برای مقابله شروع بشه
هیچ وقت قرنطینه موفق نبود اما باعث میشه بقیه نقاط رعایت کنن حرف گوش کنن و کمی ترس هم بد نیست
ما میدونیم دولت از ایجاد استرس که نشان دهنده عدم توانایی در کنترل شرایط هست می ترسه.
اما بیماری مسری و عواقب اقتصادی اون خیلی بیشتر ضربه میزنه
الان بنگاه های اقتصادی آسیب دیدن و ضربه این تعطیلی دو ماهه خیلی بیشتر میشه.
هر بیمار قابلیت آلوده کردن حداقل ۴نفر رو داره و شاید بدترین حالت ۵۰نفر رو آلوده کنه و این یعنی دو ماه تعطیلی...
در قضیه کرونا باور انسان ها به بیماری با هم متفاوت هست یکی وقتی مرگ دوستش رو می بینه باور میکنه و یکی وقتی خبر مرگ یک نفر اون سر دنیا رو می شنوه باور میکنه
در اپیدمی ها باید بزرگ‌نمایی کرد تا ارتباط ها کم بشه و انتقال بیماری کنترل بشه.
در مجارستان امروز دو نفر مبتلا و باز هم دانشجوی ایرانی پیدا شد هیچکدوم علامت ندارن یعنی ناقل بدون علامت هستن.
یه قانون تصویب شد که هر کسی بیمار بشه و بیمه نکرده باشه ۱۰هزار فورینت جریمه میشه
هدف دولت جریمه نیست هدف ایجاد ترس برای مراقبت بیشتر هست.
کرونا شبیه آتش گرفتن جنگل هست اگر زود و قوی مواجه داشته باشیم موفق تر می تونیم کنترل کنیم

درود و احترام دکتر حسینی عزیز
سپاس از توضیحات مفید

قرنطینه تا اونجایی که من به عنوان یک دانشجو مطالعه کردم و تو کنفرانسها از اساتید و سایر محققین دیدم یک مدلسازی حداقل کردن هزینه است. قاعدتا مشکلاتی که شما فرمودید وجود داره ولی در نهایت به عنوان ریسک میزان E(cost)
رو تحت تاثیر میذاره. قرنطینه کردن هزینه داره ولی آلترناتیو قرنطینه نکردن ممکنه هزینه بسیار بیشتری داشته باشه. با قرنطینه ووهان میزان ریسک سرایت به تمام چین و احتمال شکل گیری بحران به شدت کاهش پیدا کرد در مقایسه با قرنطینه نکردن. اینجا متخصصین یک محاسبه سود و زیان انجام میدن. معمولا سه ابزار هست: قرنطینه, مانیتور و درمان. هر سه این ابزار یک هزینه دارن و عدم استفاده ازونها یک هزینه فرصت. بعد این متغیرها با محاسبه ی محدودیت منابع و بودجه مدلسازی میشه برای حداقل کردن هزینه تحمیلی بر جامعه. باقی داستان کار بر روی داده هاست و دعوا بر سر فاکتور بتا و میزان discounting و اهمیت هزینه بلند مدت قرنطینه نکردن در مقایسه با قرنطینه کردن. یک تیم تحقیقاتی ده نفره متشکل از بچه های دکتری اقتصاد که اکونومتریکس بلدن به من بدید سر دو روز جوابتون آماده است. مساله اینکه آیا مسیولین کشور از این روشها استفاده کردن؟ اصلا تحقیقی انجام شد؟ اصلا کسی براش مهم بود و اگر نه این تصمیم گیری بر اساس کدام فرآیند انجام شده؟

Prevent, search, or destroy? A partially observable model for invasive species
management


Tracy M. Rout1,2* (tmrout@unimelb.edu.au), Joslin L. Moore3
8 (joslinm@unimelb.edu.au), and
Michael A. McCarthy1
9 (mamcca@unimelb.edu.au)

این مقاله راجع به مدیریت گونه های جانوری مهاجم برای کنترل اکو سیستم یک مثال ساده از چگونگی استفاده از این مدلهاست. البته وقتی پای موجودات ناطق و اعصاب خورد کنی مثل انسان به مدلسازی باز میشه کار سخت و بسیار پیچیده میشه ولی اساس کار آماری و اقتصادی رو تو این مدل مقالات اپتیمازیشین میشه دید. یک مقاله هم در وال استریت ژورنال چاپ شد مبنی بر فشار صاحبان صنایع به رهبر چین برای برداشتن قرنطینه ها و اینکه چرا دولت چین زیر بار فشارها نمیره تا هزینه های دراز مدت روی اقتصاد چین و کاهش بده

زنده باشید، سپاس از توضیح

جناب دکتر لذت بردیم

زنده باشید

درود جناب حسینی
فکر میکنم شما باهمون عینک اقتصاد آزاد و احترام گذاشتن به خواسته فردی موضوع ویروس کرونا رو تحلیل کردید. ‌من فکر میکنم در این موضوع باورهای سوسیالیستی و جامعه محور کاربردی‌تر و مفیدتر هستند. تنها به یک دلیل ساده: چون به باور متخصصان این ویروس دوران کمون داره و فرد مبتلا و بدون علائم ظاهری احتمال داره در همین دوران ناقل بیماری باشه، پس بهتره جلوی این مشکل به نفع اکثریت جامعه گرفته بشه. به عبارتی بهتره یک محدوده جغرافیایی که درگیر ویروس هستند قرنطینه بشه تا این امر مانع درگیر کردن کل جامعه بشه.
در اقتصاد آزاد سرمایه‌های فردی احتمال ایجاد رفاه برای سایر اقشار جامعه رو داره منتهی در کرونای آزاد یک فرد مبتلا درشرایط آزاد بودن، سایر جامعه را درگیر مشکل خود می‌کند. به طور وسیع‌تر یک محدود جغرافیایی آلوده، در صورت قرنطینه نشدن، سایر محدوده‌های جغرافیایی دیگر را درگیر مسئله میکند.
شاید اجرای قرنطینه خیلی سخت باشد و یا شاید بعضی دولت‌ها نتوانند درست آن را اجرا کنند، اما در زمان حاضر بهترین روش برای جلوگیری از انتشار گسترده است.
بگذریم! قم قرنطینه نشد و هم اکنون از تمام مردم کشور میخواهند در خانه خود را قرنطینه کنند!
یعنی مسئولیت دولت و حاکمیت برای جلوگیری همه جانبه از انتشار این ویروس، تقلیل پیدا کره به رعایت ملت و در صورت رعایت نکردن ملت، ارائه خدمات درمان در بیمارستان!
درست مثل زمان عادی فرد بیمار میره بیمارستان! با این تفاوت که درمانگران لباس مخصوص پوشیده‌اند!!


خلاصه اینکه زمانی احترام به حقوق افراد در هر دو مورد عادلانه است که فرد در شرایط عادی، سرمایه‌اش را در اختیار جامعه بگذارد! نه اینکه در زمان بیماری، بیماریش را به سایر اقشار جامعه ارزانی بدارد! حتی با وجود چنین شرایطی باز قرنطینه عادلانه‌تر است.

گاهي مسائل پيچيده رو ميشه با مقايسه نتايج اونها در موارد مختلف، قضاوت كرد. چند وقت ديگه مشخص ميشه كه قرنطينه انجام شده در چين درست بوده يا قرنطينه نكردن قم درست بوده. درضمن اينكه ميفرماييد افراد سالم در كنار افراد بيمار در قرنطينه بودن، كاملا فريبانه هستش، زيرا از ٦٠ ميليون جمعيت قرنطينه شده، تنها كمتر از ٨٠ هزار نفر بيمار بودن. و اينكه اگر قرنطينه هم نميشدن، آيا افراد سالم مگر جايي ديگر هم داشتند كه بروند؟

آیا علم پزشکی و ویروس شناسی در لیبرال و سوسیال و ... فرق دارد؟

شما بهتره صراحتااعلام کنید آنارشیست هستید و بیش از این لیبرالیسم هراسی نکنید عقاید جنابعالی به شدت افراطی است و از این نظر با کسانی مثل حسن عباسی در طیف مقابل قابل قیاس هستید.

شما احتمالا صاحب اکانت توییتر بالا نیستید؟ دقیقا چه چیز آنارشیستی در نوشته بالا دیدید؟ بهترین کار اینست دست به قلم شوید و لیبرالیسم واقعی را به همه معرفی کنید، کاری که پیشتر هم از شما خواسته ام، ولی ظاهرا حرف بی پایه زدن راحت تر از نوشتن و استدلال کردن است.

خیر اما دنبال کننده ایشان هستم و دقیقا به نکته خوبی اشاره کردند، عقاید جنابعالی هر روز بیش از دیروز افراطی تر و منجر به تخریب چهره لیبرالیسم می شود

شما اعتقادی به دولت ندارید و اصولا قائل به جایگاه دولت حتی در قانون گذاری و ... نیستید به گمانم چنین دیدگاهی کاملا آنارشیستی است و فرسنگها با لیبرالیسم فاصله دارد.

وقت را باید برای کارهای درست صرف کرد، آن استدلال ها مشخص اند که چه تباری دارند، اگر احیانا نقد جدی دارید بنویسید و منتشر کنید حرف جدی گوشی هم برای شنیدن پیدا می کند. در مورد دولت خیالتان راحت که بیشتر از خیلی ها می دانم در مورد چه پدیده ای صحبت می کنم، از کسی که نقد می کند و علی الظاهر اقتصاد خوانده انتظار زیادی نیست چند پاراگراف منسجم در مورد مطلبی بنویسد که روشنگر باشد، اینکه فلانی فخر لیبرالیسم است یا ننگ آن را مخاطب قضاوت می کند و احتمالا بیشتر به کار این دست حرکات کودکانه و نمایشی در توییتر می آید که البته باید به آن لبخند زد

فهم تفاوت بین درست و غلط چندان دشوار نیست کافی است بین فانتزی و حقیقت تفاوت قائل باشیم شما در دنیای فانتزی سیر می کنید که در فاصله بعیدی از واقعیت قرار دارد . در مطالب شما هم هیچگاه اشاره نشده دولت ایران یا دولت چین یا آمریکا، صرفا در مورد دولت به معنای عام حرف می زنید،از طرفی مطالبی که منتشر می کنید عمدتا از افراد ناشناسی هستند که جایگاه مشخصی در اقتصاد ندارند به نظر می رسد با ارجاع به یک منبع انگلیسی صرفا قصد دارید خواننده مقهور یک شبه علم شود که منبعی خارجی دارد. در زمینه لیبرالیسم واقعی بنده چیزی جز آنچه در منابع معتبر و از سوی اقتصاددان معتبر طرح موضوع شده چیز جدیدی برای ارائه ندارم منابعی که علاقه مندان همگی به آن دسترسی دارند. اما توصیه میکنم جنابعالی حداقل یکبار دیگر ثروت ملل را مطالعه کنید چون گمان کردید دست نامرئی آدام اسمیت به معنای نفی هر نظم و قانونی و سپردن همه چیز به بازار است؛ حتی جنگ و بحران و ناامنی

پس اگر حرفی بیش از توصیه به ثروت ملل ندارید، سکوت بهترین گزینه است، سنت لیبرال بسی غنی تر از اسمیت است و در آن خلاصه نمی شود، بماند که استدلال ها و قوت آن مهم اند تا گوینده آن، ارجاع ها هم برای نشان دادن منابع مشخصی است که کار خواننده علاقه مند در پیگیری موضوع ساده تر باشد، پیشنهاد من همچنان نوشتن و روی موضوع متمرکز ماندن است برکات زیادی دارد، از جمله احتمال حمله شخصی که واقعا نمی دانم چه کمکی می کند را کم می کند

به لحاظ عملی هم باید در خصوص قرنطینه فکر کرد. آیا واقعا عملی بوده و هراس بوجود آمده خودش بحرانی در خصوص پخش شدن بیماری و فرار بیمارها، بنزین، اقامت و... ایجاد می‌کنه یا نه. قضایا خطی نیستند که بشه گفت باید میشد یا نمیشد

درود بر آقای دکتر خالقی که با طرح علمی مسائل و مشکلات روز کشور و هدایت افکار مختلف و به چالش کشیدن آنها، به شکل گیری یک نظریه و راهکار منطقی و غنی شده برای حل مسائل کمک می کنید

زنده باشید

این مساله که قرنطینه خوب است یا بد بنظرم در صلاحیت اپیدمیولوژیست هاست.
اقتصاددانان و فیلسوفان میتونندجدا از اینکه یوتیلیتارین یا پرینسیپالیست باشند
نقد داشته باشند ولی حرف ما در تخصص پزشکی مسموع نیست.

سنگاپور هم یک محوطه کوچکی است در قیاس با یک استان چین و قیاس نمیشه کرد.

طبق دستورالعمل های پزشکی,
افراد مبتلا رو هم نباید کنار افراد سالم و پر ریسک قرار داد در حالت قرنطینه, طبق دستورالعمل های قرنطینه, بنابراین ریسک کاهش پیدا میکنه نه افزایش.
در خصوص اینکه اخلاقا سلب آزادی درست نیست با شما هم عقیده ام. همینطور هم اخلاقا سلب حیات یک جامعه از طریق عدم اجرای دستورات پزشکان درست نیست.