⭕حقوق زنان

چک 1.8 میلیارد دلاری بیل گیتس به همسرش

در روزی که بیل گیتس خبر جدایی خود از ملیندا را اعلام کرد، بیش از 1.8 میلیارد دلار به صورت سهام به حساب زنش واریز کرد.

این کار از طریق کمپانی سرمایه گذاری متعلق به بیل گیتس یعنی Cascade Investment LLC انجام گرفت.

این اعطای اجباری نیمی از تمامی دارایی و یا بخش قابل توجهی از آن دارای بار معنایی ویژه ای می باشد.
در یک معنا اینگونه می شود متصور شد:

نصف تمام زندگی امروزت را مدیون کسی بودی که با تو همراه بود و حال که علاقه ای به ادامه مسیر با او نداری باید صورت حساب این همراهی را بپردازی.

غرب را همان گونه که هست بنگریم!
نه سیاه مطلق و نه سفید مطلق...
@kherad_jensi
@seyyedhashemfirouzi

52 comments

Show 22 more comments
T.
اولا من همچین حرفی نزدم دوما هر آدمی که تو ایران زندگی کرده باشه و تجربه کاری داشته باشه می‌دونه که خیلی خیلی بعیده یک خانم درآمدش از یک آقا بیشتر باشه حتی اگر کارآمد تر و در اون رشته تخصص بیشتری داشته باشه پس این حرفی که شما میزنید که ممکن ثروت خانم بعد از ازدواج اون هم از همسرش بیشتر بشه تقریبا غیر ممکن ه از اون گذشته در قرار داد ازدواج در قانون فعلی کشور کجا مساوات و عدالت رعایت شده که در این قسمتش رعایت شده باشه شما نمی‌دونم کجا زندگی می‌کنی ولی از واقعیت جامعه و قوانین ایران خیلی باید دور باشی که همچین تصوراتی داری
یکی از مشکلات همین هست که مصداقی و موردی نگاه می کنیم. گرامی وقتی صحبت می کنیم از عدالت یا نوشتن و تدوین قانون نباید مصداقی نگاه بکنیم. یک مقداری از حالت عصبانی و دفاعی بیرون بیایید می شود دوستانه تر گفتگو کرد.عدالت را که اینطور تعریف نمی کنند، قانون را که برای ایران امروز و این ساعت و این شرایط خاص نمی نویسند، می آیند از شرایط استفاده می کنند تا نگاهشان را برای بسط عدالت و قانون بهتر تغییر می دهند، ضمنا خیلی جاهای دنیا و حتی کشور های توسعه یافته درآمد مردها بیشتر است در حالی که ممکن است وقتی زن و سوهر رستوران می روند هرکس سهم خودش را حساب کند، پس نه ایران را صحبت می کنیم نه امروز را نه حسن را نه پریسا را. داریم از عدالت حرف می زنیم از شان ازدواج از قانون از موانع اجرایش و نقش داشتن و فاعلیت زن .
Amir Valatabar
یکی از مشکلات همین هست که مصداقی و موردی نگاه می کنیم. گرامی وقتی صحبت می کنیم از عدالت یا نوشتن و تدوین قانون نباید مصداقی نگاه بکنیم. یک مقداری از حالت عصبانی و دفاعی بیرون بیایید می شود دوستانه تر گفتگو کرد.عدالت را که اینطور تعریف نمی کنند، قانون را که برای ایران امروز و این ساعت و این شرایط خاص نمی نویسند، می آیند از شرایط استفاده می کنند تا نگاهشان را برای بسط عدالت و قانون بهتر تغییر می دهند، ضمنا خیلی جاهای دنیا و حتی کشور های توسعه یافته درآمد مردها بیشتر است در حالی که ممکن است وقتی زن و سوهر رستوران می روند هرکس سهم خودش را حساب کند، پس نه ایران را صحبت می کنیم نه امروز را نه حسن را نه پریسا را. داریم از عدالت حرف می زنیم از شان ازدواج از قانون از موانع اجرایش و نقش داشتن و فاعلیت زن .
شما حرف خود من رو به خودم برمیگردونی اول
دوم به من میگی مصداق صحبت نکن بعد میگی ممکن ه در خارج از ایران هر کسی خودش هزینه غذا ش رو بده😂
چی شد بالاخره
از همه اینها گذشته این چه ربطی الان به موضوع بحث داشت ؟🤔
Amir Valatabar
یکی از مشکلات همین هست که مصداقی و موردی نگاه می کنیم. گرامی وقتی صحبت می کنیم از عدالت یا نوشتن و تدوین قانون نباید مصداقی نگاه بکنیم. یک مقداری از حالت عصبانی و دفاعی بیرون بیایید می شود دوستانه تر گفتگو کرد.عدالت را که اینطور تعریف نمی کنند، قانون را که برای ایران امروز و این ساعت و این شرایط خاص نمی نویسند، می آیند از شرایط استفاده می کنند تا نگاهشان را برای بسط عدالت و قانون بهتر تغییر می دهند، ضمنا خیلی جاهای دنیا و حتی کشور های توسعه یافته درآمد مردها بیشتر است در حالی که ممکن است وقتی زن و سوهر رستوران می روند هرکس سهم خودش را حساب کند، پس نه ایران را صحبت می کنیم نه امروز را نه حسن را نه پریسا را. داریم از عدالت حرف می زنیم از شان ازدواج از قانون از موانع اجرایش و نقش داشتن و فاعلیت زن .
اگر شما میدونید که درآمد آقایون حتی در کشور های دیگه ممکنه بیشتر باشه که خودش یک مصداق بی عدالتی ه چطور به این نتیجه میزسی که ممکن ثروت یک خانم بعداز ازدواج بیشتر از همسرش بشه ؟!!
T.
شما حرف خود من رو به خودم برمیگردونی اول دوم به من میگی مصداق صحبت نکن بعد میگی ممکن ه در خارج از ایران هر کسی خودش هزینه غذا ش رو بده😂 چی شد بالاخره از همه اینها گذشته این چه ربطی الان به موضوع بحث داشت ؟🤔
زشت است این علامات خنده و ... خیر من از بیانات شما استفاده نکردم بکنم هم ایرادی ندارد و توجه داشته باشید که من مصداقی را که آوردم دقبقا برای این بود که بفهمانم مصادیق با هم فرق دارند! دقیقا بخاطر آن بود.. لطفا با صبر و متانت و تامل بیشتر برخورد کنید و پیش از پاسخ تامل کنید. اینطوری من پاسخی برای سما پیدا نمی کنم.
Amir Valatabar
زشت است این علامات خنده و ... خیر من از بیانات شما استفاده نکردم بکنم هم ایرادی ندارد و توجه داشته باشید که من مصداقی را که آوردم دقبقا برای این بود که بفهمانم مصادیق با هم فرق دارند! دقیقا بخاطر آن بود.. لطفا با صبر و متانت و تامل بیشتر برخورد کنید و پیش از پاسخ تامل کنید. اینطوری من پاسخی برای سما پیدا نمی کنم.
شما اصلا احتیاجی ندارید کلاس اخلاق بگذارید برای من
خیلی ممنون
علامت خنده و خود خنده هیچ جای دنیا و هیچ وقت زشت نیست
زشت احساس خود برتر بینی و دادن راهکار به دیگران ه
اون هم موقعی که درخواست نشده

لطفاً درست بخونید من گفتم شما خودتون میگید که درآمد خانم ها کناره بعد از طرف دیگه میگید ثروت بیشتری دارن این چطور با هم جور در میاد؟
T.
اگر شما میدونید که درآمد آقایون حتی در کشور های دیگه ممکنه بیشتر باشه که خودش یک مصداق بی عدالتی ه چطور به این نتیجه میزسی که ممکن ثروت یک خانم بعداز ازدواج بیشتر از همسرش بشه ؟!!
والا این چیزهایی که به من نسبت میدهید باعث تاسف است. وانگهی درست نمی خوانید ! بلکه من گفتم درآمد زن اگر بعد از ازدواج بیشتر از مرد شد چطور می شود.!
نه برعکس!
بعد هم این ادعایی که کردید و نتیجه ای که گرفتید نیاز به بررسی دارد و ادعای شماست.
Amir Valatabar
تمام حرف من بعد از آن فاعلیت و رد آن واژه ی زشت و غیر شان انسانی و تصمیم آدمها، دقیقا بر سر همین یا بود که شما درون پرانتز آوردید! ...بقیه حرف هایی که زدید قطعا نظر من نیست.
بهتره تو کلمات متوقف نشیم.. البته کلمات هم مهم هستن.. اون چیزی که بیشتر اتفاق میفته بخصوص تو کشور ما این هست که اغلب مرد شاغل هست و خانم امور خانه رو میگردونه و در نهایت همه چیز متعلق به مرد محسوب میشه.. من در دوستانم مواردی دیدم که پدر و مادرشون در دهه 60 زندگی از هم جداشدن و چون همه داراییها به اسم مرد بوده زن زندگیش به لطف یکی از فرزندان وابسته شده(که میتونسته چنین لطفی نکنه) .. یا حتی بعد از فوت مرد داراییها طبق قانون تقسیم شده و خانمی که یه عمر در کنار همسرش زحمت اون زندگی رو کشیده دیگه خونه ای نداره که توش زندگی کنه... البته که طبق قانون هم عمل شده... این مشکلی هست که تو جامعه ما زیاد اتفاق میفته.. البته موارد برعکس هم حتما وجود داره.. ولی بهتره تکلیفمون رو با این مورد فعلا مشخص کنیم که تو جامعه ما بیشتر هم هست.
gh_mansoore
الان که دوباره متن رو خوندم میبینم شما به نکته خوبی اشاره کردید.. صورتحساب کلمه خوبی نیست... ولی آخرش چی؟ نظر خود شما چی هست؟ منظورتون این هست که اگه دو نفر یه عمر باهم زندگی کردن.. تلاش کردن(البته زندگی‌ها متفاوت هست یکی ممکنه شروع بیزینس ش با مرد باشه ولی همراهی زن چه تو بیزینس چه در خونه و در تربیت فرزندان باعث رشدشون شده باشه یا برعکس ممکن هم هست زن بیشتر در رشد اقتصادی شون نقش داشته باشه) و پیشرفت کردن آیا منصفانه ست که در نهایت همه رشد و پیشرفت سندش به نام یکی باشه؟ فرقی نمیکنه.. خانم یا آقا... واقعا قانون ثابت تنظیم کردن در این مورد خیلی سخت و شاید غیر ممکنه و هر قانونی احتمالا در مواردی غیر منصفانه بنظر بیاد. چیزی که مهمه در نهایت رعایت انصاف و عدالت هست.. مثلا در نظر بگیرید یه خانواده ای حاصل یه عمر شغل مرد (یا زن) و البته همراهی زن(یا مرد) در مدیریت امور زندگی شده یه سری داراییها حالا اگه بعد از سالها این زندگی با مشکل مواجه بشه درسته که کل داراییها رو متعلق به اونی بدونیم که شاغل بوده؟
اگر برخی دوستان بسیار عصبانی و مصداق گرا اجاره بدهند یا من بتوانم به نحوی از دیدن پیامها یشان خودم رادمحروم کنم می توانیم بهتر آن قسمتی را که نظر من را خواستید پاسخ بدهم. یعی می کنم. البته الان یک پیام از شما آمد که نمی دانم چقدر راه را باز نگه می دارد برای ادامه.
gh_mansoore
بهتره تو کلمات متوقف نشیم.. البته کلمات هم مهم هستن.. اون چیزی که بیشتر اتفاق میفته بخصوص تو کشور ما این هست که اغلب مرد شاغل هست و خانم امور خانه رو میگردونه و در نهایت همه چیز متعلق به مرد محسوب میشه.. من در دوستانم مواردی دیدم که پدر و مادرشون در دهه 60 زندگی از هم جداشدن و چون همه داراییها به اسم مرد بوده زن زندگیش به لطف یکی از فرزندان وابسته شده(که میتونسته چنین لطفی نکنه) .. یا حتی بعد از فوت مرد داراییها طبق قانون تقسیم شده و خانمی که یه عمر در کنار همسرش زحمت اون زندگی رو کشیده دیگه خونه ای نداره که توش زندگی کنه... البته که طبق قانون هم عمل شده... این مشکلی هست که تو جامعه ما زیاد اتفاق میفته.. البته موارد برعکس هم حتما وجود داره.. ولی بهتره تکلیفمون رو با این مورد فعلا مشخص کنیم که تو جامعه ما بیشتر هم هست.
ببینید به طرح یک مساله نزدیک شدید و اینطور می شود ادامه داد اما هیچ ربطی به توقف در کلمات ندارد!
واقعا ندارد.
ضمنا خیلی از مشکلا ما مردم ایران همین مشکلات فرهنگی هست که خیلی توقف و صف را دوست نداریم (واقعا خواهشمندم به خودتان نگیرید تا عرض کنم) مثلا وقتی از قانونی طی سدن کارها حرف میزنیم میگویند فلانی تشریفاتی است! تئوری است و ما مرد عمل و میدانیم! قانونی دیر می شود و... در حالی که مادوگر تعریف درستی از ۱.انسان ۲. آزادی او ۳. عدالت، ۴. حق ۵. حقوق ۶. زن ۷. عاطفه ۸. رابطه جنسی ۹. تعهد ۱۰. دوستی و عشق و وفا ۱۱. توافق ۱۲ معامله ۱۳. سیاست زندگی و دور اندیشی زندگی۱۴. قانون ۱۵. حد مداخله قانون و حکومت در زندگی افراد، نداشته باشیم همیشه این داستانها و بحث ها .
هست
حتی در یک مقاله علمی مختثر هم نویسنده ملزم است کلید واژه تعریف کند چه برسد به این بحث های عمیق.
نمی دانم تا اینجا موافقید یا نه .
gh_mansoore
من چون حرفهای شما رو منطقی دونستم خیلی مایلم نظرتون رو بدونم... اگه احیانا اطلاعات در این زمینه داشته باشید و یا ایده ای خیلی خوشحال میشم بخونم... چون برای خود من موضوع مبهم هست🙂
لطف دارید شما و از اینکه موضوع انسانی برای شما مهم است خوشحالم و همچنین از گرایش/به منطق و گفتگوی سالم و دوستانه.
والله من موضوع را بزرگ ودرعین حال تا حدی شاید بتوان گفت ساده می بینم.
یعنی در حالت کلی، جدا از سابقه تاریخی و ... زن و مرد را دو تا آدم دو نفر انسان می بینم. و اگر هر زنی خود را در درجه اول یک انسان-نیاز به تعریف مشترک- ببیند آنگاه توافق دوتا انسان به هیچ احدالناس دیگری ربطی نرارد و نخواهد داشت، دلشان بخواهد بر اساس باورهایشان عمل کنند به ما ربطی ندارد و بخواهند معامله تجاری کنند همینطور بخواهند عاسقانه قربان صدقه هم بروند همینطور ازدواج را ثبت بکنند همینطور و ثبت نکنند همینطور، رابطه شان بر مبنای فرزند آوری باشد یا معامله ای سیاسی یااصلا عاطفه بر حق و حقوق مقدم باسد یا حق و حقوق و شکایت کشی مورد پسندشان باشد همینطور.

این از این.
Amir Valatabar
لطف دارید شما و از اینکه موضوع انسانی برای شما مهم است خوشحالم و همچنین از گرایش/به منطق و گفتگوی سالم و دوستانه. والله من موضوع را بزرگ ودرعین حال تا حدی شاید بتوان گفت ساده می بینم. یعنی در حالت کلی، جدا از سابقه تاریخی و ... زن و مرد را دو تا آدم دو نفر انسان می بینم. و اگر هر زنی خود را در درجه اول یک انسان-نیاز به تعریف مشترک- ببیند آنگاه توافق دوتا انسان به هیچ احدالناس دیگری ربطی نرارد و نخواهد داشت، دلشان بخواهد بر اساس باورهایشان عمل کنند به ما ربطی ندارد و بخواهند معامله تجاری کنند همینطور بخواهند عاسقانه قربان صدقه هم بروند همینطور ازدواج را ثبت بکنند همینطور و ثبت نکنند همینطور، رابطه شان بر مبنای فرزند آوری باشد یا معامله ای سیاسی یااصلا عاطفه بر حق و حقوق مقدم باسد یا حق و حقوق و شکایت کشی مورد پسندشان باشد همینطور. این از این.
س اصل، برابر دانستن این دو تا آدم و بعد مبنی قرار دادن آنچه که توافق می کنند است و حالا می رسیم آنجا هایی که توافق نکرده انددو فکرش را نکرده اند یعنی قانون! قانون رادهم باید ماهیتا بشناسیم: قانون حدود و مرزها را مشخص می کند و اجباری برای زندگی دقبقا روی خط مرزی وجود ندارد درونش باشیم کافیست. این موضوع را بعد تر روشن می کنیم. خوب وقتی قانون حق و در کنارش وظایف را مشخص می کند برای هر طرف یعنی چه؟ یعنی دارد به چشم یک معامله و توافق و عهدنامه و قولنامه نگاه می کند و مساله را هم زیر چتر قوانین دیگر می نگرد(مثلا مجازات بدعهدی یا زیر معامله زدن در قانون بالا دستی چه می باشد و...) حالا این افراد می توانند حقوق قانونی خود را ببخشند که در ابن شکی نیست و باز توافق است و طبق آن مبنی معتبر یا برعکس چیرهایی را به آن اضافه کنند مثلا یکیشان بگوید ماهی فلان قدر هم اضافه بر آنچه قانون گفته می خواهم و اوهم تعهد می کند یا نهدنمی پذیرد. درست است؟ اگر بله می رسیم سر این نقطه که این توافق ها چطور شکل می گیرد. و برای کوتاه شدن فرض می کنیم روی بدترین یا سخت ترین حالت آن، حق و حقوق. اول اینجا باید به بشر فهماند که عاطفه و عمر قیمت . ندارد! صورتحساب بردار هم نیست! می ماند خدمات متقابل. و اینکه رابطه جنسی را دوطرفه بدانیم یا باعرض پوزش خدمت یا امتیاز دادن و امتیاز خاص به حساب آوردن (ر.ک تعبیر عوامانه از عمل جنسی زنان) اگر نگاه خدماتی و امتیاز دادنی باشد یک حق و حقوقی دارد وواگر دو طرفه بنگریم یک حق و حقوق. در باره تربیت فرزندان و تعیین وظیفه شیر دادن و پخت و پز و تربیت و مدرسه نیز همینطور... مثلا در فقه شیعی برای شیر دادن به فرزند مشترک حقی و دستمزدی وجود دارد و همینطور مسافرت بردن زن به شرطی(و به تعداد و کیفتی) که درخانه پدری مسافرت می رفته جز وظایف شناخته شده، یا نگاه دیگری که می گدید به من چه از کجا و چه سزح رفاه خانوادگی می آیی من اینطور توافق می کنم که حتی دنگ غذای رستوران و سینمایت را هم باید بپردازی! پس نوع نگاه به مقولاتی که ذکر شد خیلی می تواند مهم باشد و از هر عصری به عصر دیگر تحول و تطور پیدا می کند، اما در همه دوران و همه سیستم ها توافق اصلی معتبر است و راهش باز است. و مجاز. اینجا نقش آگاهی افراد -بویژه رشد زنان- مطرح می شود و در این آگاهی تعاریف من، انسان، و حتی برتری داشتن هدف زندگی ام بر هدف دیگر مطرح می شود. بک نفر برای اینکه دنبال عشق است حاضر میشود تعهداتی قبول کند-حتی زن- یک مرد می خواهد بچه داشته باشد صرفا و یکی بجه هایش را غدا دهد و خانه را جاروب کند (ولو با پرداخت دستمزد!) سخن این است که مهریه ای که تاکید شده -کاری با جنبه الهی و معنوی و سمبلیکش ندارم- برای وقتی بوده که زن نیز خود را در همان وظایف خانه داری و زناشویی می دیده و وجه المعامله در اختلافات بین قبایل یا جنگ ها و صلح ها. الانهم شما بقایای این نگاه را زباد می بینید و همچنین عکس آن را حتی در رابطه های خارج از جارجوب ازدواج : خیلی دختران در همین ایران حالا با به دلیل فقر فرهنگی یا مالی یا هردو هنگامی که با میشنهاد دوستی مواجه می شوند مطالبات مادی و مالی دارند وصراحتا و برعکس عده دیگر که سطح رفاه بالاتری دارند هرگز چنین خواسته ای را طرح نمی کنند و کار بدی می دانند و خیلی اوقات اینکه پسر همیشه هزینه تفریح و گردش را به اصرار حساب کند را فرهنگ سنتی ایرانی آن مرد می دانند و منتقد هستند. پس رسیدیم به تفاوت نیاز ها و نگاه ها و اینکه حالا مبنای یک رابطه چیست و عدالتی که بر آن مبانی ب ابری آدمها تعریفرکردیم اینجا چطور می خواهد در عمل تبدیل به قانون شود تا کلیتی را در بر بگیرد و پیشفرض هایی را برای معتبر شدن رابطه و تثبیت حقوق و وظایف افرادمعین کند (این حقوق و وظایف باز تحت توافق طرفین قابل تغییر است). بطور خلاصه و کلی، ما باید حالت پایه ای عدالت را بر مبنای برابری تعریف کنیم و بعد توافقات را بر عهده ی باور ها و نگرش ها و سنت های پذیرفته شده ی طرفین بگذاریم.👇👇👇.
Amir Valatabar
س اصل، برابر دانستن این دو تا آدم و بعد مبنی قرار دادن آنچه که توافق می کنند است و حالا می رسیم آنجا هایی که توافق نکرده انددو فکرش را نکرده اند یعنی قانون! قانون رادهم باید ماهیتا بشناسیم: قانون حدود و مرزها را مشخص می کند و اجباری برای زندگی دقبقا روی خط مرزی وجود ندارد درونش باشیم کافیست. این موضوع را بعد تر روشن می کنیم. خوب وقتی قانون حق و در کنارش وظایف را مشخص می کند برای هر طرف یعنی چه؟ یعنی دارد به چشم یک معامله و توافق و عهدنامه و قولنامه نگاه می کند و مساله را هم زیر چتر قوانین دیگر می نگرد(مثلا مجازات بدعهدی یا زیر معامله زدن در قانون بالا دستی چه می باشد و...) حالا این افراد می توانند حقوق قانونی خود را ببخشند که در ابن شکی نیست و باز توافق است و طبق آن مبنی معتبر یا برعکس چیرهایی را به آن اضافه کنند مثلا یکیشان بگوید ماهی فلان قدر هم اضافه بر آنچه قانون گفته می خواهم و اوهم تعهد می کند یا نهدنمی پذیرد. درست است؟ اگر بله می رسیم سر این نقطه که این توافق ها چطور شکل می گیرد. و برای کوتاه شدن فرض می کنیم روی بدترین یا سخت ترین حالت آن، حق و حقوق. اول اینجا باید به بشر فهماند که عاطفه و عمر قیمت . ندارد! صورتحساب بردار هم نیست! می ماند خدمات متقابل. و اینکه رابطه جنسی را دوطرفه بدانیم یا باعرض پوزش خدمت یا امتیاز دادن و امتیاز خاص به حساب آوردن (ر.ک تعبیر عوامانه از عمل جنسی زنان) اگر نگاه خدماتی و امتیاز دادنی باشد یک حق و حقوقی دارد وواگر دو طرفه بنگریم یک حق و حقوق. در باره تربیت فرزندان و تعیین وظیفه شیر دادن و پخت و پز و تربیت و مدرسه نیز همینطور... مثلا در فقه شیعی برای شیر دادن به فرزند مشترک حقی و دستمزدی وجود دارد و همینطور مسافرت بردن زن به شرطی(و به تعداد و کیفتی) که درخانه پدری مسافرت می رفته جز وظایف شناخته شده، یا نگاه دیگری که می گدید به من چه از کجا و چه سزح رفاه خانوادگی می آیی من اینطور توافق می کنم که حتی دنگ غذای رستوران و سینمایت را هم باید بپردازی! پس نوع نگاه به مقولاتی که ذکر شد خیلی می تواند مهم باشد و از هر عصری به عصر دیگر تحول و تطور پیدا می کند، اما در همه دوران و همه سیستم ها توافق اصلی معتبر است و راهش باز است. و مجاز. اینجا نقش آگاهی افراد -بویژه رشد زنان- مطرح می شود و در این آگاهی تعاریف من، انسان، و حتی برتری داشتن هدف زندگی ام بر هدف دیگر مطرح می شود. بک نفر برای اینکه دنبال عشق است حاضر میشود تعهداتی قبول کند-حتی زن- یک مرد می خواهد بچه داشته باشد صرفا و یکی بجه هایش را غدا دهد و خانه را جاروب کند (ولو با پرداخت دستمزد!) سخن این است که مهریه ای که تاکید شده -کاری با جنبه الهی و معنوی و سمبلیکش ندارم- برای وقتی بوده که زن نیز خود را در همان وظایف خانه داری و زناشویی می دیده و وجه المعامله در اختلافات بین قبایل یا جنگ ها و صلح ها. الانهم شما بقایای این نگاه را زباد می بینید و همچنین عکس آن را حتی در رابطه های خارج از جارجوب ازدواج : خیلی دختران در همین ایران حالا با به دلیل فقر فرهنگی یا مالی یا هردو هنگامی که با میشنهاد دوستی مواجه می شوند مطالبات مادی و مالی دارند وصراحتا و برعکس عده دیگر که سطح رفاه بالاتری دارند هرگز چنین خواسته ای را طرح نمی کنند و کار بدی می دانند و خیلی اوقات اینکه پسر همیشه هزینه تفریح و گردش را به اصرار حساب کند را فرهنگ سنتی ایرانی آن مرد می دانند و منتقد هستند. پس رسیدیم به تفاوت نیاز ها و نگاه ها و اینکه حالا مبنای یک رابطه چیست و عدالتی که بر آن مبانی ب ابری آدمها تعریفرکردیم اینجا چطور می خواهد در عمل تبدیل به قانون شود تا کلیتی را در بر بگیرد و پیشفرض هایی را برای معتبر شدن رابطه و تثبیت حقوق و وظایف افرادمعین کند (این حقوق و وظایف باز تحت توافق طرفین قابل تغییر است). بطور خلاصه و کلی، ما باید حالت پایه ای عدالت را بر مبنای برابری تعریف کنیم و بعد توافقات را بر عهده ی باور ها و نگرش ها و سنت های پذیرفته شده ی طرفین بگذاریم.👇👇👇.
بشخصه بنده مخالف این هستم که ارتباط جنسی را یک امتیاز ویژه زن به مرد تلقی کنیم و برایش نرخ و صورتحساب در نظر بگیریم. یا مهریه را بر این پایه ببینیم. مگر اینکه خود افراد بخواهند-به هر دلیل- بقیه مرزها و حدود را می توان بر مبانی علم "حقوق و دستمزد " و... تعیین کرد و هر دوره تغییر داد و اگر مشکلی پیش آمد راه سو استفاده را بست. از مهریه سو استفاده می سود و از قانون تصنیف هم سو استفاده شده و سو استفاده همیشه هست و فقط کافیست با رشد و آگاهی و توافق پیشگیری کرد یا علاج نمود. اما ورای اینها چرا آدمی سری را که درد نمی کند دستمال ببندد و گره بزند و بخواهد بازش کند ، منظورم این است که اگر من عشق حالیم نیست و مادر بچه و "منزل" می خواهم چه مرضی دارم مهریه ندهم و یا زیاد بگیرم مهریه را یا با تمام این اخوال دنبال زن های مدرن (یا مانده میان مدرن و قدیمی) باشم؟ و یا اگر منِ زن، خودم را فاعل و انسانی برابر(با تمام نیاز ها ی عاطفی و جنسی و روحی و با تمام قوت ها و توانایی ها و ثروت و دانش) می بینم دنبال"صورتحساب" و مهریه !!! باشم ؟ قانون باید حداقل ها ومرزها را محاسبه کند و انسانها را ورای جنسیت ببیند و توافق را برعهده آنان بگذارد. این نظر من بود.
مسأله دقیقا همینه
تنها اشتباهی که شما میکنید این هست که نقش قانون رو کمرنگ میکنید
قانون به عنوان مرجع در هر حالتی باید بیطرف و منصفانه باشه
نه مثل قانون ایران که بدون در نظر گرفتن شرایط و صرفا به دلیل جنسیت یک سری حقوق رو سلب یا بخشش می‌کنه
از جمله حق طلاق، حق حضانت، حق کار کردن و مسافرت که یک طرفه بدون هیچ پیش شرطی به آقایون داده شده
تنها و تنها حقی که به خانم ها داده شده در قانون ایران طلب مهریه هست که از لحاظ قانونی حتی نامحدود نیست بلکه سقف اجرایی ۱۱۰ سکه یا معادل اون رو داره
بله میشه رویا پردازی کرد که حق چیه عشق چیه رابطه زناشویی و رابطه جنسی چطور تعریف میشه و همه این صحبت ها
ولی در حال حاضر این بحث ها خلع قانونی که در ایران وجود داره رو پر نمیکنه
علاوه براینکه خیانت در تقریبا همه کشور های دنیا جرم و دلیل خروج از عهد ازدواج به حساب میاد ولی در ایران نه تنها اینطور نیست بلکه حتی یک مسأله قانونی هست و یک خانم از لحاظ قانونی نمیتونه مسأله خیانت رو به عنوان دلیل درخواست طلاق در دادگاه مطرح کنه.
قابل توجه دوستانی که الان می‌خوان جواب بدن خوب شرایط ضمن عقد وجود داره
باید متاسفانه گفت که این شرایط ضمانت اجرایی ندارد چون عهدی و قرار دادی بر خلاف نص صریح قوانین مدنی کشور ه
قوانین خانواده در ایران کامل و واضح این حقوق رو به آقایون داده و عقد قراردادی خارج از این مثل گذاشتن شرط چون تخلف از این قوانین به حساب میاد ضمانت اجرایی و قانونی ندارد
Show next 9 comments