جناب خالقی بسیار ممنونم بابت کانال مباحثه محورتون. در باب متنی که نوشتین چند سوال رو مطرح کنم: ابتدا فرضی نهفته در متن تون وجود داره که گویا عرضه کنندگان پرتعداد خرد ماسک بصورت درونزا اقدام به افزایش قیمت نموده اند در صورتی که بنظر بنده این افزایش قیمت حاصل شکل گیری انحصار در عرضه کلان این محصول میباشد که انتظار برای شکسته شدن این انحصار بدست نیروهای بازار باطل است و لیکن بدست دولت نیز باطل است که خود شکل دهنده انحصارهاست. دوم بر فرض که این افزایش قیمت حاصل حداکثرسازی سود شخصی بنگاه های خرد باشد، در این صورت باز مسئله مطرح اینست که آیا افزایش قیمت لزوما به افزایش عرضه می انجامد و اگر بله در چه مدت زمانی ؟ در مدلی که بر مبنای آن بحث میکنین ابتدا تعدادی پیش فرض مطرح است تا مکانیسم بازار بتواند به درستی و درونزا عمل نماید که از قضا در ایران هیچ کدام از پیش فرض های مدل را نداریم، باز فرض میگیرم که بستر هم مهیا باشد؛ افزایش عرضه کی محقق خواهد شد ؟ در بلند مدت حال در کوتاه مدت که نیاز به پیشگیری از همه گیری این بیماری وجود دارد ما منابع محدود مان را به دارا های جامعه تخصیص دادیم ،آیا این تخصیص بهینه است؟ مشخصا خیر چون اولویت تخصیص باید با بیماران و همراهان آنها باشد که احتمالا در دوره کمون هستند و قابلیت انتقال بالا به جامعه را دارند. در داخل سیستمی که مطرح مینمایید همچین افرادی اگر وسع مالی پایینی داشته باشند استفاده ای از ماسک نخواهند نمود و شاهد همه گیری بیماری و زیان کلان و غیرقابل جبران برای جامعه خواهیم بود بنابراین به نظر من مثال ماسک یکی از مصداق های شکست بازار و تخصیص نابهینه است .البته در سوی مقابل تنها امیدی که به دولت ها میتوان داشت امید به وخیم تر کردن شرایط عمومی جامعه هست و هیچ وقت دخالت دولت را راهکار نمیبینم بلکه وضعیت موجود را نتیجه انحصارهای کلان میدانم.ولی امیدی به مکانیسم بازار نیز برای اصلاح ساختارهای موجود ندارم.

در غیراخلاقی بودن این کار نه تنها تردیدی نیست بلکه هیچ ابزاری هم برای توجیه کراهت این عمل پیدا نمیشه جناب متخصّص سیاستگذاری عمومی، اما اثبات غیراخلاقی بودن یا اخلاقی بودن این عمل الزاماً راه‌حل مؤثری را پیش روی ما نخواهد گذاشت. به چند اشتباه متن اشاره میکنم: اولاً زمانی که یک کالای بسیار ضروری (نظیر ماسک یا دارو و الخ) به چندین و چند برابر قیمت قبل قیمت‌گذاری میشه الزاماً به این معنا نیست که مصرف‌کنندگان به‌ناگاه به این کالا "علاقه‌مند" شدند و با کمال میل حاضرند قیمت گزافی را بابتش بپردازند، خیر! عرضه‌کنندهٔ این کالای ضروری، به دلیل افزایش ضرورت این کالا در نزد آحاد جامعه و «ناچاری» بیماران به استفاده از این کالای ضروری، به «قدرت بازاری» دست پیدا میکنه و میتونه تا چندین برابر قیمت، کالاش رو به مصرف‌کننده تحمیل کنه. مصرف‌کننده مایل به پرداخت این قیمت نیست بلکه ناچار به پرداخت این قیمته، از همین رو این مبادله، نه یک مبادلهٔ داوطلبانه، بلکه یک «مبادلهٔ زورمندانهٔ یک‌جانبه» هست. (دقیقاً شبیه زمانیه که یک فرد فقیرِ درمانده، ناچار میشه به یک نزول‌خوار برای اجارهٔ سرمایه به بهایی گزاف رجوع کنه). و البته وارد بحث احتکار کالاهای ضروری در چنین برهه‌های بغرنجی هم نمیشم که قدرت قیمت‌گذاری عرضه‌کنندگان رو به چندین برابر افزایش میده. ثانیاً، شاید در تکست‌بوک‌های اقتصادی افزایش قیمت به طور اجتناب‌ناپذیری به افزایش عرضهٔ کالا منجر بشه اما هیچ تضمینی وجود نداره که در "عالم واقعیت" افزایش قیمت فوراً به افزایش عرضه منجر بشه. این ادعا مرتبط به جهان تخیلیِ "با فرض ثبات سایر شرایط" هست که از قضا این شرایط هیچ وقت ثابت نیست. این قیمت گزاف، بازتابی از قدرت بازاری هنگفت عرضه‌کننده هست با ترکیبی از سوداگری و احتکارگری. آیا برای افزایش عرضه یک کالا باید قیمت چندین‌وچند برابر بشه واقعاً؟ یا کافیه تنها افزایش ملایمی داشته باشه؟ حتی اگر عرضه هم افزایش پیدا کنه، از کجا معلوم که سوداگری و احتکار، دوباره عرضهٔ محصول به بازار رو کاهش نده و قیمت‌ها رو همچنان در سطوح بالایی حفظ کنه؟ موافق اِعمال سقف قیمت سفت‌وسختی (مثلاً به قیمت قبل از بحران) نیستم اما این بدان معنا نیست که باید دست روی دست گذاشت. دولت میتونه این کالا رو به قیمت بازار بخره و به قیمت مقرون‌به‌صرفه‌ای به افراد نیازمند عرضه کنه. در بلندمدّت همه ما به رحمت خدا رفته‌ایم، در چنین شرایط بغرنجی که اختلاف بزرگی میان بازده خصوصی و بازده اجتماعیِ یک فعالیت اقتصادی وجود داره، کنش‌گری دولت اجتناب ناپذیره.

باز که تو پیدات شد جوجه چپول...چند تا پست قبلتر قهوه ای شدی جواب نداشتی یه مدت دمت رو روی کولت گذاشته بودی رفته بودی سولاخ موش 😂 عزیزم اینطوری که دیوار حاشا واسه همه بلنده منم نمیخواستم خونه متری بیست میلیون بخرم راضی نبودم ناچار بودم نمیخواستم بنزین لیتری سه تومن بزنم تو مملکتی که رو نفت خوابیده باید مفت باشه منتها ناچار بودم نمیخواستم به تعمیرکار لوله کشی ساختمون واسه دو روز کار دو تومن پول بدم راضی نبودم منتها ناچار بودم نمیخواستم ماهی چهار تومن اجاره قوطی کبریت بدم راضی نبودم ناچار بودم تن ماهی رو من با همون سه هزار تومن سابق راضیم بخرم به این قیمت پونزده تومتی راضی نبودم ولی ناچار بودم راضی نبودم چهل تومن پول سلمونی بدم باید ده تومن باشه منتها ناچار بودم به اون پاپا دولتت بگو بیاد حق منو بقیه پول منو از این جنایتکارا پس بگیره ... آخه دوزاری یکم فکر کن از اونطرفم من راننده اسنپم راضی نبودم مسیر تا فرودگاه رو با بیست تومن برم ولی ناچار بودم سلمونیه هم میگفت چهل تومن مفته با این وضع قیمتها باید پنجاه تومن بگیره راضی نبود منتها ناچار بود ...تو تمام نظامهای حقوقی حتی فقه قراردادهایی که موقع انعقاد اجبار اثبات بشه باطله اما قرارداهایی که بعدها یکی از طرفین ادعای ناچاری بکنه کماکان به قوت خودش باقیه

گویا خزئبلات قشنگی تفت دادی لُـلـبرتارین اعظم، اما به قدری بی‌ارتباط با حرفام بود که متوجه نشدم چی نوشخوار کردی. کسی از کالای رایگان حرف نزد. سفسطه نکن. بحث سر «قدرت چانه‌زنی نامتوازن» هست. این مسئله قطعاً در مورد مبادله‌ی همه‌ی کالاها صدق نمیکنه اما به‌هرحال یک بیمار در برابر عرضه‌کنندهٔ محصولات دارویی همون‌قدر فاقد قدرت چانه‌زنیه که یک فرد تهی‌دست در برابر یک بهره‌خوار. به همین شکل، یک کارگر فاقد سندیکا در برابر کارآفرین همونقدر بی‌قدرته که یک مصرف‌کننده در برابر مونوپُلیستِ برق و آب و غیره. اینجا چیزی به نام "مبادله‌ی داوطلبانه" که مطلوبیت طرفین رو بیشینه کنه وجود نداره، بلکه یک مبادله‌ی زورمندانهٔ یک‌جانبه برقراره. (آیا در دیستوپیای لیبرتارین همه از قدرت چانه‌زنی متوازن برخوردارن؟) اگر یکی از طرفین وارد این مبادلهٔ نابرابر نشه احتمالاً گرسنگی، مرگ و هر رخداد ناگوار دیگری در انتظارش خواهد بود. مبادله‌ای واقعاً "داوطلبانه" و "متقابلاً سودمند" هست که طرفین مبادله از قدرت چانه‌زنی متوازن برخوردار باشند. توزیع درآمدی که از این مبادلات زورمندانه حاصل میشه، ناعادلانه‌س و تفاوتی با چپاول بی‌سروصدا نداره. "اجبار" که حتماً نباید تفنگ روی سرت باشه که! اغلب اوقات جبر شرایط فرد رو وادار به مبادله‌ای ناعادلانه میکنه. این نکته‌ایه که ظاهراً مغز فلج هیچ لیبرتارینی توانائی درکش رو نداره متأسفانه 😊.

خزعبلات! نه خزئبلات! بیسواد چپول چکمه لیس دولت 😂 این همه با پول مفتی و دزدی مالیات مردم تو مدرسه و دانشگاه دولتی چریدی دو کلمه هنوز بلد نیستی بدون غلط تفت بدی؟ حیف نون! ولی پیشرفت کردی! اون دفعه که مثل خر تو گل موندی رفتی تو غار چند هفته. الان خودتو زدی به اون راه و جواب نمیدی 😁 منم زیر بارون بودم اگه اسنپ پنجاه تومنی رو قبول نمیکردم کرونا میگرفتم راضی نبودم اما مجبور بودم چرا این پاپا دولتت نمیاد حق منو بگیره؟ از اونور راننده اسنپم میگه راضی نبودم زیر بارون تو این ترافیک و سرما با این نرخ کار کنم اما مجبور بودم بچه هام نون شب نداشتن خودم هزار تا قسط و بدبختی دارم وگرنه نرخ واقعیش دو برابر اینه به پاپا دولت بگین بیاد حق منو بگیره! خب حالا پاپا دولت شما طرف کدومو میگیری؟ دستگاه بدبختی سنجت رو بیار ببینیم. الحق که راست میگن مارکسیسم مذهب حسادت و حقارته آب واجبه برق واجبه غذا واجب نیست؟ میوه ها و انواع خوراکیها نیست؟ نون نیست؟ گوشت و مرغ نیست؟ شیر و لبنیات؟ بهداشت و سلامت نیست؟ امنیت و قضاوت نیست؟ آموزش نیست؟ مگه همین آموزش عامل اختلاف طبقاتی نمیشه؟ لوازم التحریر و کاغذ و قلم نیست؟ ماسک و دارو؟ نواربهداشتی؟ پوشک؟ شیرخشک؟ مسکن و سقف بالاسر؟ لباس؟ سوخت و انرژی؟ مستمری بازنشستگی؟ حقوق کارگر بدبخت؟ درآمد پایه همگانی؟ حدیقفت کجاست جوجه کمونیست چکمه لیس دولت؟ هر کدومو بگی نیست من ادله میارم که هست. اصلا اینها به کنار خودت نوشتی: "شبیه زمانیه که یک فرد فقیرِ درمانده، ناچار میشه به یک نزول‌خوار برای اجارهٔ سرمایه به بهایی گزاف رجوع کنه" آخی! بیچاره فقیر درمونده! میخواد سرمایه اجاره کنه! باید با بهره پایینتر از نرخ تعادلی بازار بهش بدن. 😂 اولا اون وام ها از سپرده های مردم فلک زده است که دستشون به جایی بند نیست میذارن بانک، در مقابل اغلب وام گیرنده ها ذینفوذها و رانت دارها و رفقای بانکدارا و دولتمردانی هستن که لیسیدن چکمه هاشون رو دوست داری دوما سرمایه که از آسمون نمیباره کودن. اگه نرخ بهره رو به نسبت نرخ بازار بیاری پایین تقاضای وام بیشتر میشه و عرضه سرمایه کمتر. حالا خیلیا وام با نرخ پایین رو میخوان باید به کی بدیمشون؟ پس رانت بوجود میاد کی تعیین کننده است؟ همون دولتمردای سلیم النفس و فرشته معصومی که دنبال نفع شخصی و پارتی بازی و رشوه ستانی نیستن. ما تو دنیایی با منابع محدود و نیازهای نامحدودیم نه تو بهشت عدن! به قول فریدمن، اقتصاددانا شاید چیز زیادی ندونن، ولی به‌خوبی می‌دونن که مازاد و کسری رو چطور ایجاد کنن. سقف قیمت‌، کسری به‌وجود میاره؛ و کف قیمتی، مازاد ایجاد می‌کنه. فرضا عرضه و تقاضای ماسک، با قیمت فعلی، تو موازنه است. بعد دولت سقف قیمتی پایین‌تر از قیمتِ جاری تعیین می‌کنه در این صورت عرضه‌ی ماسک کم میشه، ولی تقاضای اون زیادتر میشه نتیجه تقاضای مازاد و قفسه ‌های خالیه. هرچند برخی مصرف‌کنندگان (از مابهترون و رفقای توزیع کنندگان و...) بخت خریدِ ماسکهای ارزون رو پیدا میکنن ولی بقیه دست خالی می‌مونن.

خزعبلات! نه خزئبلات! بیسواد چپول چکمه لیس دولت 😂 این همه با پول مفتی و دزدی مالیات مردم تو مدرسه و دانشگاه دولتی چریدی دو کلمه هنوز بلد نیستی بدون غلط تفت بدی؟ حیف نون! ولی پیشرفت کردی! اون دفعه که مثل خر تو گل موندی رفتی تو غار چند هفته. الان خودتو زدی به اون راه و جواب نمیدی 😁 منم زیر بارون بودم اگه اسنپ پنجاه تومنی رو قبول نمیکردم کرونا میگرفتم راضی نبودم اما مجبور بودم چرا این پاپا دولتت نمیاد حق منو بگیره؟ از اونور راننده اسنپم میگه راضی نبودم زیر بارون تو این ترافیک و سرما با این نرخ کار کنم اما مجبور بودم بچه هام نون شب نداشتن خودم هزار تا قسط و بدبختی دارم وگرنه نرخ واقعیش دو برابر اینه به پاپا دولت بگین بیاد حق منو بگیره! خب حالا پاپا دولت شما طرف کدومو میگیری؟ دستگاه بدبختی سنجت رو بیار ببینیم. الحق که راست میگن مارکسیسم مذهب حسادت و حقارته آب واجبه برق واجبه غذا واجب نیست؟ میوه ها و انواع خوراکیها نیست؟ نون نیست؟ گوشت و مرغ نیست؟ شیر و لبنیات؟ بهداشت و سلامت نیست؟ امنیت و قضاوت نیست؟ آموزش نیست؟ مگه همین آموزش عامل اختلاف طبقاتی نمیشه؟ لوازم التحریر و کاغذ و قلم نیست؟ ماسک و دارو؟ نواربهداشتی؟ پوشک؟ شیرخشک؟ مسکن و سقف بالاسر؟ لباس؟ سوخت و انرژی؟ مستمری بازنشستگی؟ حقوق کارگر بدبخت؟ درآمد پایه همگانی؟ حدیقفت کجاست جوجه کمونیست چکمه لیس دولت؟ هر کدومو بگی نیست من ادله میارم که هست. اصلا اینها به کنار خودت نوشتی: "شبیه زمانیه که یک فرد فقیرِ درمانده، ناچار میشه به یک نزول‌خوار برای اجارهٔ سرمایه به بهایی گزاف رجوع کنه" آخی! بیچاره فقیر درمونده! میخواد سرمایه اجاره کنه! باید با بهره پایینتر از نرخ تعادلی بازار بهش بدن. 😂 اولا اون وام ها از سپرده های مردم فلک زده است که دستشون به جایی بند نیست میذارن بانک، در مقابل اغلب وام گیرنده ها ذینفوذها و رانت دارها و رفقای بانکدارا و دولتمردانی هستن که لیسیدن چکمه هاشون رو دوست داری دوما سرمایه که از آسمون نمیباره کودن. اگه نرخ بهره رو به نسبت نرخ بازار بیاری پایین تقاضای وام بیشتر میشه و عرضه سرمایه کمتر. حالا خیلیا وام با نرخ پایین رو میخوان باید به کی بدیمشون؟ پس رانت بوجود میاد کی تعیین کننده است؟ همون دولتمردای سلیم النفس و فرشته معصومی که دنبال نفع شخصی و پارتی بازی و رشوه ستانی نیستن. ما تو دنیایی با منابع محدود و نیازهای نامحدودیم نه تو بهشت عدن! به قول فریدمن، اقتصاددانا شاید چیز زیادی ندونن، ولی به‌خوبی می‌دونن که مازاد و کسری رو چطور ایجاد کنن. سقف قیمت‌، کسری به‌وجود میاره؛ و کف قیمتی، مازاد ایجاد می‌کنه. فرضا عرضه و تقاضای ماسک، با قیمت فعلی، تو موازنه است. بعد دولت سقف قیمتی پایین‌تر از قیمتِ جاری تعیین می‌کنه در این صورت عرضه‌ی ماسک کم میشه، ولی تقاضای اون زیادتر میشه نتیجه تقاضای مازاد و قفسه ‌های خالیه. هرچند برخی مصرف‌کنندگان (از مابهترون و رفقای توزیع کنندگان و...) بخت خریدِ ماسکهای ارزون رو پیدا میکنن ولی بقیه دست خالی می‌مونن.

خب تا اینجای کار که خوب آتیش گرفتی و افتادی به ورطه‌ی ایرادهای ملّانقَتی :))) اون دفعه جواب چیتو میدادم آخه؟ لُلبرتارین شُل‌مغز، الان داری از واژه‌ی "قیمت تعادلی" که مال اقتصاد متعارفه استفاده میکنی بعد به بهینه‌ی من گیر بنی‌اسرائیلی میدی؟! (حقیقتاً اون سؤالت ملانقطی بود و ارزش پاسخگویی نداشت، سعی کن سوال منطقی بپرسی). در خصوص هر کالایی، اگر عرضه‌کنندگانش ائتلاف کنند یا اینکه دو-سه تاشون سهم اعظم بازار رو تصاحب کنه طبعاً این بنگاه‌ها از قدرت بازاری و قیمت‌گذاریِ قابل توجهی برخوردار میشند و متقابلاً قدرت چانه‌زنی مصرف‌کنندگان (و کارگران این بنگاه‌ها) درهم شکسته میشه. انحصار، بدون مداخلهٔ دولت و با ادغام‌های رایج یا پیشگیرانه، ائتلاف و صرفه‌جویی‌های ناشی از مقیاس هم میتونه شکل بگیره و شکل هم گرفته. اما در مثال ماسک‌های ایمنی دیدی که تشدید ضرورت این کالا در نزد جامعه، منجر به افزایش قدرت قیمت‌گذاری و سوءاستفاده عرضه‌کننده از مصرف‌کننده شد. اگر کالاوخدمتی به‌ناگاه ضرورتی پیدا کنه و عرضه‌کننده‌ش (به هر بهانه‌ای) از این طریق به درآمد هنگفتی برسه، این درآمد ماحصل یک مبادلهٔ زورمندانه (و نه داوطلبانه) بوده و چیزی جز یک چپاول بی‌سروصدا نیست. هر کسی که در اقتصاد بازار به ثروت هنگفتی میرسه، شاید محصول ارزشمندی خلق کرده باشه، اما ممکنم هست که این ثروت از طریق انحصارگری، قدرت چانه‌زنی نامتوازن، بهره‌برداری از رانت اطلاعاتی در بازار سرمایه، مطالبهٔ بهره‌های گزاف، اجاره‌دهی زمین و منابع کمیاب طبیعت (این اجاره باعث افزایش عرضه منبع کمیاب نمیشه و شبیه مَکِش ثروت جامعه‌س) و امثالهم بدست آورده باشه. این روش‌هارو بهش میگن «کسب ثروت بدون خلق ثروت»، که تنها توزیع کیک درآمد ملّی رو تغییر میده و ماحصل مبادلاتیه که در بطنشون قدرت چانه‌زنی نامتوازن یا اطلاعات نامتوازن نهفته شده. من اسمی از "بانک" نیاوردم. حتی قوای ذهنی‌ت توانایی تفکیکِ نزول‌خوار از بانک رو هم نداره اما اینجا میای واسه ما اقتصاد ۱۰۱ درس میدی. بانک‌ها غالباً به فرد فقیر وام نمیدند و این فرد ناچار میشه بره سراغ نزول‌خوارهایی که بهره‌های استثماری مطالبه میکنند، اگر کسی درآمد این بچّه زرنگ‌ها رو بدیهی و مشروع تلقی کنه اما بازتوزیع این عواید ربوی، انحصاری و.. به سوی افراد کم‌درآمد رو دزدی بنامه، به نظرم یک آدم شارلاتانه. از سقف قیمت هم حمایت نکردم و حرف دهن دیگران نزار. در دیستوپیای لیبرتارین، نهایتاً باید آینه‌بغل هوندای جف بیزوس‌(ها) رو لیس بزنی تا جلوت یه تکه نون بندازه. 😀

این "فتیش مالکیت" رو هم بریز توی زباله‌دون که زمانی مالکیت بر انسان‌های موسوم به بَرده، مالکیت انحصاری بر کودک و مالکیت بر همسر هم حقّی بدیهی و محترم شمرده میشد و حتی وکیل مدافع هم داشت (گویا رتبارد هم از مالکیت انحصاری بر کودک دفاع کرده)، اما بعداً مشخص شد که این حق‌های بدیهی چه ماهیت کثیفی داشته. بنگاهی که آلایندگی ایجاد میکنه و به سود میرسه باید مالیاتِ آلایندگی بپردازه‌. مالکیت بر چنین سودی پدیده‌ی مقدسی نیست چراکه ماحصل تحمیل هزینه‌های جانی و بیماری‌های ریوی به سایر آحاد جامعه بوده. کسب‌وکاری که به واسطه‌ی قدرت چانه‌زنی نامتوازن، مزد ناچیزی به کارگران می‌پردازه، یا باید قانون حداقل مزد یا چانه‌زنی سندیکاها رو به جون بخره یا اینکه مالیات بیشتری بپردازه، چراکه این سود ناشی از مبادله‌ی زورمندانه‌ی یک‌جانبه بر سر نیروی کار بوده، و مبادله زورمندانه هم چیزی جز یک چپاول بی‌سروصدا نیست. اون سفته‌بازی که از طریق احتکار فلان کالا، سهام، ارز و.. قیمت‌ها رو افزایش میده عملاً هیچ ثروتی خلق نکرده و به جاش ثروت جامعه رو مَکِش کرده. اون دلّال سهام و مبادله‌گر سهامی که از طریق برتری اطلاعاتی نسبت به سایر کنشگرها، سهام‌هایی رو می‌خره یا میفروشه و به ثروت بادآورده‌ای میرسه، عملاُ ثروتی برای جامعه خلق نکرده، اما به ثروت بادآورده‌ای رسیده. بنگاه انحصارگری که از طریق کاهش تولید و عرضه‌ی فلان کالا، قیمت رو افزایش میده، در حقیقت تولید ثروت رو کاهش داده تا ثروت بیشتری رو مَکِش کنه. بانک‌ها و نزول‌خوارهایی که بهره‌های نحومی و تنگاتنگ با بازدهی بخش خصوصی مطالبه میکنن هم ثروت جامعه رو می‌مکند. تمامی این بچه زرنگ‌هایی که ثروت آحاد جامعه رو مکش میکنند، به وفور در عالم واقعیت وجود داره و این ویروس باید چه از طریق مقرّرات‌گذاری، بازتوزیع درآمد و غیره برطرف بشه. اگر کسی با اون شیوه‌های کسب ثروت مشکلی نداشته باشه اما به کوپن مواد غذایی تهدیستان بگه دزدی، اگر ابله نباشه، یک شیّاد به تمام معناییه که مبتلاً به ویروس داروینیسم اجتماعی‌ست

به کاهدون زدی دوزاری😁 فکر کردی میری تو غار قایم میشی از جواب دادن در میری و یه ماه بعد یواشکی میای بیسوادیت مشمول مرور زمان میشه؟ زهی خیال باطل! نوشتی: "تازمانیکه بازارها در تامین امنیت و قضاوت و زیرساخت‌ها شکست میخورند و یا کم‌ترازحد کافی و بهینه عرضه‌شون میکنن، مالیات‌ستانی برای تامین مالی این موارد یک چیز اجتناب‌ناپذیره" پرسیدم: "بگو ببینم حد بهینه تامین امنیت و قضاوت و زیرساختها! چقدره؟ از کجا درمیاریش و میفهمی بازار توش شکست خورده؟ همینو ثابت کنی حله 😁 کجا غیر از برایند کنشها و مبادلات آزادانه حد بهینه تامین یک کالا و اختصاص منابع بهش رو معلوم میکنه؟" بدو منتظریم دوزاری چکمه لیس بیسواد! حیف استخونی که دولت از ما بدزده جلوی دوزاریای بیسواد عاجز از جوابی مثل تو بندازه 😁 بعد چرا از مال اتریشیا میری بالا؟ نوشتی: "این ادعا مرتبط به جهان تخیلیِ "با فرض ثبات سایر شرایط" هست که از قضا این شرایط هیچ وقت ثابت نیست" تو که مثل سگ ترسیدی در رفتی از گروه اتریشی بزدل! واسه چی توف ما رو قرقره میکنی؟ 😂 نگفتی پول مالیات ما رو میدزدی که بری تو آموزش دولتی خزعبلات رو خزئبلات بنویسی؟ 😅 بابا انقدر سوادتو و ورشکستگی آموزش اربابت دولت رو به رخ نکش! خب اون یکی سوال چی شد؟ قضیه من و راننده اسنپ اربابات تو دولت طرف کدوممون رو باعاث بگیرن؟ اون یکی سوالم جواب ندادی: حدیقف تامین و توزیع توسط دولت و مداخلاتش کجاست؟ کدوم یکی از اونها که شمردم واجب نیست؟ 😁 اونها که سهم اعظم بازار رو تصاحب میکنن حتما کیفیت بهتر یا قیمت بهتری داشتن که مردم با میل خودشون با پول خودشون هر روز تو بازار بهشون رای دادن مگه اینکه اربابات تو دولت مداخله کرده باشن و با قانونگذاری و مداخله و مجوزهای انحصاری و رانت اطلاعاتی و وامهای مفتی و. رقبا رو از میدون خارج کرده باشن وگرنه تو بازار کج بری مثل نوکیا اوت میشی. اگه بنگاهی ارزونتر و باکیفیت تر میده سهم بازار نوش جونش و الا بازار پر گرگه که سود رو بو میکشن ببینن تو داری تو این صنعت برد میکنی سریع دست بکار میشن و اگه دولت و قوانینش بذارن میندازنت به چالش رقابت و قیمت شکسته میشه. بعدشم از همه مهمتر تو بعنوان ناظر بیرونی چطوری تشخیص میدی این وضع انحصار رو؟ داستان تخیلی نباف! تولید زمانبره و هزینه هاش مقدم بر فروش و اعلام تمایل و نظر مشتریاست پس منحنی هزینه و منحنی تقاضا همزمان وجود ندارن. هر کارآفرینی ممکنه موقع فروش با حجم مشخصی که تولید کرده بفهمه انتظاراتش غلط بوده و درآمدش کمتر از برآورد بوده و فکر کنه اگه کمتر تولید میکرد وضعش بهتر بود و زیانش کمتر بود (تقاضا برخلاف پیش بینی از نقطه خاصی به بعد بی کشش از آب در اومده) و بخواد تولیدش رو کاهش بده سوال مشخصم اینه شما بعنوان ناظر بیرونی چطور میتونی این حالت رو از شرایطی که قیمت انحصاری میدونی تمیز بدی؟ با کاهش تولید پیش بینی کارافرین اینه که قیمت بالا میره چرا این افزایش در صورت تحقق رو بعنوان ناظر خارجی قیمت انحصاری میدونی نه حرکت از قیمت زیررقابتی به قیمت رقابتی؟ درواقع ما فقط قیمت بازار آزاد داریم و نه قیمت انحصاری و غیرانحصاری. اما بحث قیمت برایند عرضه و تقاضا رو کافیه قدرت و بازار روتبارد و یا اسرار بانکداریش رو بخونی تا خاص جریان اصلی ندونیش (چه رسد به بقیه اتریشیها که نزدیکتر به جریان اصلیند مثل گریسون و کرزنر) سندیکای بدون تعدی به مالکیت دیگر کارگران و کارفرمایان ایرادی نداره. درآمد کارگران وابسته به هزینه فرصت کارشون تو اون بازاره "بهره های گزاف!" من نمیدونم چرا از دید ناظر بیرونی نمیبینی؟ همش با ذهنیت چپ زده یکطرفه میبینی؟ کی تعیین میکنه کدوم بهره گزافه؟ "رانت اطلاعاتی در بازار"! اگه رانت حاصل از دولته که ایراد به اربابت وارده وگرنه که بازار مکانیسم کشف و انتشار دانشه شما نه موقع خریدن گوشت اندازه قصاب اطلاع داری نه موقع خریدن نون و نه موقع خرید ماشین و نه... مزخرفات جریان اصلی ورشکسته رو تکرار نکن در مورد بانک و غیر بانک حقیقی و حقوقی بودن شخص چه تفاوتی تو اصل موضوع میکنه؟ تو بازار آزاد با پولطلا و بدون حمایت دزدای بانک مرکزی و ماشین چاپ پول دولت مسلمه که وام دهنده مثل هر بنگاهی هزینه/فایده میکنه و نرخ وام رو بر مبنای نفع خودش و ریسک برگشت پول پیشنهاد میده و وام گیرنده میتونه بپذیره یا رد کنه و بره سراغ بقیه البته اگه #ناچار 😃 نباشه. آخی! "بهره های استثماری"؟! ایضا مثل "بهره های گزاف" بار ذهنیت چپ زده کلمات! همه در چارچوب خونواده نهایتا سوسیالیستن بله سعی میکنن زرنگ باشن و به نفع خودشون و خونوادشون کار کنن زیاد حرص نخور و حسودی نکن! این فطرت بشره! نکنه دولت توتالیتر مائو و استالین و خمرهای سرخ باید بیاد انسان تراز نوین بسازه؟ دوباره نری تو غار! جوجه کمونیست بیسواد سگ دست آموز دولت 😄

به کاهدون زدی دوزاری😁 فکر کردی میری تو غار قایم میشی از جواب دادن در میری و یه ماه بعد یواشکی میای بیسوادیت مشمول مرور زمان میشه؟ زهی خیال باطل! نوشتی: "تازمانیکه بازارها در تامین امنیت و قضاوت و زیرساخت‌ها شکست میخورند و یا کم‌ترازحد کافی و بهینه عرضه‌شون میکنن، مالیات‌ستانی برای تامین مالی این موارد یک چیز اجتناب‌ناپذیره" پرسیدم: "بگو ببینم حد بهینه تامین امنیت و قضاوت و زیرساختها! چقدره؟ از کجا درمیاریش و میفهمی بازار توش شکست خورده؟ همینو ثابت کنی حله 😁 کجا غیر از برایند کنشها و مبادلات آزادانه حد بهینه تامین یک کالا و اختصاص منابع بهش رو معلوم میکنه؟" بدو منتظریم دوزاری چکمه لیس بیسواد! حیف استخونی که دولت از ما بدزده جلوی دوزاریای بیسواد عاجز از جوابی مثل تو بندازه 😁 بعد چرا از مال اتریشیا میری بالا؟ نوشتی: "این ادعا مرتبط به جهان تخیلیِ "با فرض ثبات سایر شرایط" هست که از قضا این شرایط هیچ وقت ثابت نیست" تو که مثل سگ ترسیدی در رفتی از گروه اتریشی بزدل! واسه چی توف ما رو قرقره میکنی؟ 😂 نگفتی پول مالیات ما رو میدزدی که بری تو آموزش دولتی خزعبلات رو خزئبلات بنویسی؟ 😅 بابا انقدر سوادتو و ورشکستگی آموزش اربابت دولت رو به رخ نکش! خب اون یکی سوال چی شد؟ قضیه من و راننده اسنپ اربابات تو دولت طرف کدوممون رو باعاث بگیرن؟ اون یکی سوالم جواب ندادی: حدیقف تامین و توزیع توسط دولت و مداخلاتش کجاست؟ کدوم یکی از اونها که شمردم واجب نیست؟ 😁 اونها که سهم اعظم بازار رو تصاحب میکنن حتما کیفیت بهتر یا قیمت بهتری داشتن که مردم با میل خودشون با پول خودشون هر روز تو بازار بهشون رای دادن مگه اینکه اربابات تو دولت مداخله کرده باشن و با قانونگذاری و مداخله و مجوزهای انحصاری و رانت اطلاعاتی و وامهای مفتی و. رقبا رو از میدون خارج کرده باشن وگرنه تو بازار کج بری مثل نوکیا اوت میشی. اگه بنگاهی ارزونتر و باکیفیت تر میده سهم بازار نوش جونش و الا بازار پر گرگه که سود رو بو میکشن ببینن تو داری تو این صنعت برد میکنی سریع دست بکار میشن و اگه دولت و قوانینش بذارن میندازنت به چالش رقابت و قیمت شکسته میشه. بعدشم از همه مهمتر تو بعنوان ناظر بیرونی چطوری تشخیص میدی این وضع انحصار رو؟ داستان تخیلی نباف! تولید زمانبره و هزینه هاش مقدم بر فروش و اعلام تمایل و نظر مشتریاست پس منحنی هزینه و منحنی تقاضا همزمان وجود ندارن. هر کارآفرینی ممکنه موقع فروش با حجم مشخصی که تولید کرده بفهمه انتظاراتش غلط بوده و درآمدش کمتر از برآورد بوده و فکر کنه اگه کمتر تولید میکرد وضعش بهتر بود و زیانش کمتر بود (تقاضا برخلاف پیش بینی از نقطه خاصی به بعد بی کشش از آب در اومده) و بخواد تولیدش رو کاهش بده سوال مشخصم اینه شما بعنوان ناظر بیرونی چطور میتونی این حالت رو از شرایطی که قیمت انحصاری میدونی تمیز بدی؟ با کاهش تولید پیش بینی کارافرین اینه که قیمت بالا میره چرا این افزایش در صورت تحقق رو بعنوان ناظر خارجی قیمت انحصاری میدونی نه حرکت از قیمت زیررقابتی به قیمت رقابتی؟ درواقع ما فقط قیمت بازار آزاد داریم و نه قیمت انحصاری و غیرانحصاری. اما بحث قیمت برایند عرضه و تقاضا رو کافیه قدرت و بازار روتبارد و یا اسرار بانکداریش رو بخونی تا خاص جریان اصلی ندونیش (چه رسد به بقیه اتریشیها که نزدیکتر به جریان اصلیند مثل گریسون و کرزنر) سندیکای بدون تعدی به مالکیت دیگر کارگران و کارفرمایان ایرادی نداره. درآمد کارگران وابسته به هزینه فرصت کارشون تو اون بازاره "بهره های گزاف!" من نمیدونم چرا از دید ناظر بیرونی نمیبینی؟ همش با ذهنیت چپ زده یکطرفه میبینی؟ کی تعیین میکنه کدوم بهره گزافه؟ "رانت اطلاعاتی در بازار"! اگه رانت حاصل از دولته که ایراد به اربابت وارده وگرنه که بازار مکانیسم کشف و انتشار دانشه شما نه موقع خریدن گوشت اندازه قصاب اطلاع داری نه موقع خریدن نون و نه موقع خرید ماشین و نه... مزخرفات جریان اصلی ورشکسته رو تکرار نکن در مورد بانک و غیر بانک حقیقی و حقوقی بودن شخص چه تفاوتی تو اصل موضوع میکنه؟ تو بازار آزاد با پولطلا و بدون حمایت دزدای بانک مرکزی و ماشین چاپ پول دولت مسلمه که وام دهنده مثل هر بنگاهی هزینه/فایده میکنه و نرخ وام رو بر مبنای نفع خودش و ریسک برگشت پول پیشنهاد میده و وام گیرنده میتونه بپذیره یا رد کنه و بره سراغ بقیه البته اگه #ناچار 😃 نباشه. آخی! "بهره های استثماری"؟! ایضا مثل "بهره های گزاف" بار ذهنیت چپ زده کلمات! همه در چارچوب خونواده نهایتا سوسیالیستن بله سعی میکنن زرنگ باشن و به نفع خودشون و خونوادشون کار کنن زیاد حرص نخور و حسودی نکن! این فطرت بشره! نکنه دولت توتالیتر مائو و استالین و خمرهای سرخ باید بیاد انسان تراز نوین بسازه؟ دوباره نری تو غار! جوجه کمونیست بیسواد سگ دست آموز دولت 😄

با چهارتا برچسب چپول و استالین و.. مثل الاغ درحال‌زایمان گردوخاک به پا نکن و هوچی‌گری نکن 😊. من به دولت رفاه و سندیکا‌های فراگیر کارگری معتقدم. این ایده‌های فاشیستی و ضدانسانی روتبارد که در عکس اومده، تنها در دیستوپیایی ممکنه که "ژنرال پینوشه" رهبرش باشه! ضد دموکراسی هم هستین دیگه؟ پس حلّه.

😂داستان نباف ، آرزوها و رویاهای چپگراتم جای جواب تفت نده که خریداری نداره! باید اینکار رو کند! باید مالیات دهد ! باید حداقل دستمزد بالاسرش باشد! منتظر جوابیم بیسواد چپول حسود عقده ای 😁

👮 مرگ بر دموکراسی، درود بر پینوشه ( ،جوابتو بالاتر مفصل نوشتم، چندتا سوالم ازت پرسیدم که جوابی ندادی و رفتی توی لونت قایم شدی)

از فحشات مشخصه که حرفام بدجور عصبیت کرده و از چند ناحیه جررر خوردی اما همچنان مثل یک نئوفاشیست تخس عصبانی درحال دست‌وپا زدنی. مشکل اینجاس که هرچی هم توضیح بدم متاسفانه انقد لجباز و عقب‌مونده‌ای که دوس نداری قانع بشی. اما سعی میکنم چندتا نکته رو در حد مغز فندقیت، چکیده بگم : حدّ کفایت و بهینه یعنی این که این کالا به قدری عرضه بشه که فردی از دسترسی به این کالا محروم نمونه. اگر این کالای عمومی به بخش خصوصی واگذار بشه، شاهد عرضه‌ی ناکافی این کالا خواهی بود و اونوقت دهن خودتو و باقی للبرتارین‌ها سرویس میشه! علتش هم ساده‌س: این کالاها منافع فراگیرنده‌ی اجتماعی به همراه دارن و محروم‌سازی دیگران از منافع این کالاها از طریق مطالبه قیمت، غیرممکن یا پرهزینه‌س. بخش خصوصی تمایل چندانی به عرضه کالایی که به سختی بتوان قیمتش رو مطالبه کرد، نداره. نمونه بارزش دفاع ملّیه که عرضه‌ش تنها از طریق مالیات‌ستانی امکان‌پذیزه. یا مثلاً درخصوص سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی از اونجاییکه این‌ها پروژه‌هایی هستند که در بلندمدّت به بازدهی میرسند، بازارهای کوته‌نگر مالی تمایلی به تامین مالی‌شون ندارن. (آیا مغز فلجت میتونه از پارادایم للبرتارینیسم به پارادایم واقعیت شیفت کنه تا حرفامو درک کنه؟) اگر دولت میجیِ ژاپن یا دولت کره جنوبی میخواست به انتظار دست نامرئی بازار بشینه، هیچگاه از برق‌رسانی و فولادسازی برخوردار نمیشدن. شخصِ دولت درپاسخ به ناتوانی بازارها دست‌بکار شد و این پروژه‌های بلندمدّت رو راه انداخت. بگو ببینم در دیستوپیای لیبرتارینت چجوری این کالاها به قدر کفایت عرضه میشن؟ با مبادله داوطلبانه و از این توهمات؟ و انقدر هم گوسفند پرادعایی هستی که نمیدونی ادعای عدم وجود "با فرض ثبات شرایط"، سندش رو به نام اتریشیا نزدن. اقتصاد رفتاری هم این مسئله رو بهش پی برده بوده! چشم کورتو هم بیشتر وا میکردی میدیدی که نوشتم هرعرضه‌کننده کالاوخدماتی (ازجمله حمل‌ونقل) اگر درمواجه با تشدید ضرورت اون محصول در نزد جامعه، قیمت گزافی مطالبه کنه، این عمل فرقی با دزدی نداره. در دیستوپیای لیبرتارین، حتی اگر این مبادله دهن خودتو هم سرویس کنه، بازم این مبادله داوطلبانه‌س؟ مهم نیس که تصاحب سهم بازار از طریق عرضه محصول بهتر ممکن شده چراکه بعد از تصاحب سهم اعظم بازار (به هرطریق)، اونوقت میتونی عرضه رو کاهش بدی و قیمتو بالا ببری. درخصوص قصه نوکیا که تو و باقی لیبرتارینا باتعریفش به ارگاسم میرسین، باید بگم که مونوپلیستی از بین رفته و اُلیگوپولیست‌های دیگری جایگزینش شدند. گوگل بدلیل رفتارای ضدرقابتی دربازار موبایل توسط اتحادیه اروپا جریمه سنگینی شد. حتی اگر دریک بازار اگر چند بنگاه هم وجود داشته باشند، اما سهم اعظم بازار تحت سلطه ۲-۳ بنگاه باشه، بازهم این بازار غیررقابتیه. شاخص اچ اچ آی رو سرچ کن تا بفهمی. این افسانه که گرگ‌ها بو میکشن و.. جهت اطلاعت بگم که بازارها به این راحتیاهم رقابتی نمیشن. بنگاه‌های انحصارگر دائماً تلاش میکنن که موانعی بر راه ورود به بازارها برپا کنند. (وارن بافت به این مسئله اذعان کرده‌.) موانعی مثل ادغام پیشگیرانه، شکایت علیه بنگاه جدید به بهونه نقض مالکیت فکری، و قیمتگذاری یغماگرانه (که بنگاه جدید رو نابود میکنه). ورود به برخی از بازارها هم پرهزینه‌س و کارافرینان بالقوه رو دلسرد میکنه، مثل بازار هواپیما بدلیل هزینه‌ی سنگین طرّاحی و آزمایش هواپیما، هزینه‌های سنگین تبلیغات در بازارهای نوشیدنی و بازار نرم‌افزار (مصرف‌کنندها تنها به برخی نوشیدنی‌ها و برخی نرم‌افرارها مثل وُرد و..وفاداری یافته‌اند). پس بازارها میتونن انحصاری باقی بمونن. وارد بحث صرفه‌به‌مقیاس و انحصار طبیعی هم نمیشم که موجب ریشه‌دوانی انحصار در بازار میشه. (درضمن من دانشگاه دولتی نیستم که اینقدر دربارش پارس میکنی😃) بهره ۷۰ درصدی در بازار نزول، بهره گزافی نیست؟ خودت از همین شیوه جیب فقرا رو میزنی و فکر میکنی نرخ بدیهیه؟ با سندیکا هم مشکلی نداری پس؟! تف تو روی آدم دروغگو 😀! چرا پس هایک و میزس اینهمه درنوشته‌هاشون بدگویی میکردن ازش؟ ذهنیتت فرقی با اونا داره؟ انقد عصبی و هیجانی بودی که حتی فرق بانک، و نزول‌خواری که پول خودشو وام میده نفهمیدی ابله. اتفاقاً بخاطر عدم تقارن اطلاعاتِ بانک و قرض‌گیرنده، بانکها غالباً ریسک رو بیش‌ازحد تخمین میزنند و بدین‌خاطر بهره قابل‌توجهی رو مطالبه میکنن (یا اینکه از وام‌دهی به تهی‌دستان صرف‌نظر میکنن. این مسئله نمودی از شکست بازار پول آزاده). زمانی صنعت گوشت آمریکا بدلیل انحصار و عدم تقارن اطلاعات، گوشت ناسالم میفروخت تا اینکه با مقررات‌گذاری مشکل حل شد. اگر به جای استدلال دوباره لجن‌پراکنی کنی، مشخصه نمیخوای قانع شی و منم حوصله قانع کردنتو ندارم، بازم میگم اگر مداخله دولت رو نپذیری، باید برای جف بیزوس دُلا بشی و آینه‌بغلشو لیس بزنی تا امنیتتو تامین کنه. خود دانی 😊

👮 مرگ بر دموکراسی، درود بر پینوشه ( ،جوابتو بالاتر مفصل نوشتم، چندتا سوالم ازت پرسیدم که جوابی ندادی و رفتی توی لونت قایم شدی)

با چهارتا برچسب چپول و استالین و.. مثل الاغ درحال‌زایمان گردوخاک به پا نکن و هوچی‌گری نکن 😊. من به دولت رفاه و سندیکا‌های فراگیر کارگری معتقدم. این ایده‌های فاشیستی و ضدانسانی روتبارد که در عکس اومده، تنها در دیستوپیایی ممکنه که "ژنرال پینوشه" رهبرش باشه! ضد دموکراسی هم هستین دیگه؟ پس حلّه.